Klein avontuur

Als je geen auto hebt, heb je soms een logistiek probleem. ’s Ochtends had ik een vergadering in Utrecht, ’s avonds een bruiloft in Uithoorn, de volgende dag een vergadering in Diemen. Tussendoor moest ik nog ergens slapen. Mijn afspraken waren op van die onmogelijke locaties waar niet echt een trein in de buurt komt. Dus ik had mijn tent in de tas gegooid en was maar gaan fietsen. Na een enerverend gesprek over ambitieniveaus en projectmanagement, reed ik de nieuwbouwwijken van Utrecht uit. Ik prees mezelf gelukkig dat ik nooit een rijbewijs heb gehaald. Avontuur!

Lekker fietsen en nadenken. Ik zat op een emotionele high. Veel energie, veel zin in alles. Het was mijn lievelingsweer. Broeierig, zon achter de wolken en een klein beetje wind. Op de camping in Wilnis kwam er een jongetje bij me aan de picknicktafel. Er zaten eendenkuikens onder de bank. Vet schattig. En daarna was ik vet trots op mezelf omdat ik met een kleuter had gepraat zonder dat het ongemakkelijk werd.

Toen ik ’s nachts van de bruiloft langs de Amstel terugfietste, was het donker en helder. Overal sterren. Ik keek steeds omhoog, en als ik dan weer vooruit keek, zag ik dat ik opeens aan de andere kant van de weg was beland. Ik moest oppassen dat ik niet het water in reed. Misschien had ik teveel gedronken.

De volgende dag had ik gelukkig geen kater. Bij de buren waren ze al in de weer met zwembandjes en voetballen. Drukke ouders en blije, stuiterende kinderen. Aan de andere kant van het veld zat een groep aardwetenschappers over bier en veldwerk te praten. Werelden waar ik niet meer of nog niet in pas. Ik zit in een periode waarin ik voor mezelf kan zorgen maar geen bindende verplichtingen heb. Ik kan op onderzoek uitgaan, mijn tijd vullen met kleine avonturen en contemplatie. Wat dat betreft ben ik nog zo’n typische jongere die voornamelijk met zichzelf bezig is. Ik heb die jongerenfase heel lang niet geaccepteerd, want het voelde eenzaam, doelloos of egoïstisch. Nu zie ik dat het gewoon maar een fase is, eentje die niemand zomaar over kan slaan, en dat het ook best luxe is.

IMG_3085

Ik zat daar over te malen tussen Wilnis en Ouderkerk. Daarna kwam Amsterdam in zicht en was ik weer op bekend terrein. Toch voelde het als vakantie. De wolken hadden de zon naar voren geschoven, en ik werd geroosterd. Dikke lagen factor 50. Een plakkerige, zweterige vergadering (niks erotisch). Deze kleine, simpele avonturen zijn het leukst.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s