Waar ga je heen dan?

Ik zat met een collega om tafel. Na de formaliteiten (thee drinken, pva’tjes maken, bakken met geld uitgeven) vroeg hij naar mijn reis. Als je in zo’n hut gaat zitten, en een tijd alleen bent, wat gebeurt er dan eigenlijk? Wat zoek je dan? Ik vertelde een soort van gepassioneerd verhaal (ik ben verbaal niet zo sterk), want er zijn maar weinig mensen die voorbij de praktische details van het leven vragen. De meest gestelde vraag is: waar ga je eigenlijk heen? Maar weet je, ik heb vandaag geen zin om zweverig en gepassioneerd te doen, dus we gaan het over die laatste vraag hebben. Hier een blog over de praktische invulling van vier maanden totale vrijheid.

De eerste twintig procent van die totale vrijheid gaat op aan zorgen over mijn conditie. De kans is groot dat ik een deel van de plannen niet kan uitvoeren vanwege een nog steeds ondefinieerbare blessure/rugprobleem. Ik heb nog acht weken om fit te worden, voordat ik mijn zware tas op mijn rug hijs en ga lopen. In een excelletje houd ik alle gewichten bij. Het wordt veel te veel. Winterslaapzak, tent, een elektronisch apparaat om te kunnen schrijven en al die extra dingen die je nodig hebt als het koud is: dunne muts, dikke muts, dunne wanten, dikke wanten. Inclusief eten voor vijf dagen zit ik op negentien kilo. Dat is vier kilo te veel. Misschien ga ik wat spullen naar een postkantoor sturen. Want winterjas en skibroek heb ik in principe pas nodig als ik echt noordelijk ga, begin januari.

DSC02343
Winterkamperen = met spullen sjouwen

Mijn reis begint met drie dagen klooster in het oosten van het land. Resetten bij de Benedictijner monniken. Ik merk dat ik moe ben, en nog niet zo naar totale vrijheid uitkijk. Ik wil liever eerst even mijn leven op orde hebben, vooral mijn relaties en onzekerheid over de toekomst. Maar het hele idee van de wilde weg is dat onzekerheid de nieuwe orde is, en het goed is om daar een tijdje mee te dealen (omdat het óók vrijheid en inspiratie geeft, en omdat het een illusie is dat je ooit je leven op orde kunt hebben). Ik weet dat als ik drie dagen rust neem op een oude, mystieke plek zoals een klooster mijn neiging om de boel te controleren vanzelf oplost.

Daarna neem ik de trein naar de Harz in Duitsland. Van west naar oost loopt het Heksenpad, een wandelroute van honderd kilometer door de bossen en bergen. Warming-up. Ik hoop dat er heksen zijn. Volgens de overlevering schijnen ze zich te verzamelen op de Brocken, een hoge, kale rots, waar een restaurantje staat en jaarlijks hondermiljoen toeristen komen. In de zomer. Waarschijnlijk is het uitgestorven als ik er ben.

Het lijkt een contrast, van katholiek klooster naar heidense sabbatplaats, ware het niet dat ze allebei in de marge van de moderne samenleving thuishoren, en daarom opwindend zijn. In die sfeer ga ik beginnen met schrijven. Overzicht creëren, stukken tekst herlezen, kopiëren-plakken, thema’s uitwerken, een opzet voor een verhaal maken.

En dan met de boot naar Zweden. Als ik fit genoeg ben, loop ik van de veerhaven naar het noorden over de Skaneleden. De route is 250 kilometer, misschien ga ik verder. Want de lege dagen strekken zich vanaf dat moment voor me uit. Ik wil niet teveel volplannen.

Eind december staat er alleen nog een nieuwjaarsfestival voor hippies op de agenda. Muziek, dansen, rituelen, meditatie, dat soort dingen. Ik vind het mooi om het oude jaar een beetje bewust af te sluiten, en waarschijnlijk heb ik tegen die tijd ook wel voornemens voor het nieuwe jaar.

Pas dan gaat het wintersportseizoen in Noord-Europa echt van start en ga ik verder naar het noorden. Ik hoop dat ik tegen die tijd nog kan lopen. Het plan is om verschillende trektochten op sneeuwschoenen te maken. Maar misschien kan iemand me ook toerskiën leren, zodat ik van hut naar hut kan glijden met mijn tent in een slee. Of fatbiken over ijs en sneeuwscootersporen. Ik ga niet non-stop rondtrekken. Veel te zwaar en gevaarlijk in mijn eentje. En ik wil tijd over houden om te schrijven. Ik hoop dat het niet te eenzaam is, niet te koud, niet té donker. Ik hoop dat vitamine D-pillen ook voor een zonnige stemming kunnen zorgen.

Voor de terugreis heb ik twee weken uitgetrokken. De overgang naar het gewone leven is een proces op zich. Want daarna is mijn leven een wit doek, met wat scènes in de kantlijn, bekende karakters, baangarantie, een huis om naar terug te keren, maar een vaste plaats hebben ze nog niet. Wat een vrijheid, wat een romantische belofte.

Ik ben nerveus. Ik merk dat mensen het een achterlijk plan vinden. Maar ik ‘moet’ naar het noorden. Voor mij is dat geen negatief ‘moeten’. Meer een roeping of zo. Het is spannend maar leuk. Het is geen zelfkastijding, ik ga niet extreem afzien, waarschijnlijk zit ik het grootste deel van de tijd in een hut bij de elektrische kachel te chillen. Ik ga doen wat goed voelt, en als het niet meer goed voelt, heb ik nog een magisch treinticket. Vijf dagen onbeperkt reizen in Europa. Dus misschien krijgt dit plan wel een heel andere wending. Maar toch bedankt voor het lezen.

Advertenties

9 reacties op ‘Waar ga je heen dan?

  1. Tjonge tjonge tjonge!!! Wat een onderneming. Dat had ik nooit gedacht van die ijverige aardige leerling. Ik bewonder je ondernemingslust en ik eens he heel veel succes.

  2. Niks geen dwaas plan! Overvraag jezelf niet, neem de tijd dit te ontdekken en onthoud dat alle gevoelens mooi zijn; ook de minder positieve! We zien je updates graag tegemoet! Vind het jammer dat ik je nu niet langer heb gesproken bij harskamperdennen. Misschien toch nog even een (wandel?)afspraakje plannen voor je weg gaat… Ik pm je wel.

  3. Leuk. Ik denk stiekem dat veel mensen dit ook willen, maar niet doen.
    Vergis je niet in de harz. In febr bij -12 was het daar heel druk (ook op de camping). Maar misschien kwam dat door de voorjaarsvakantie en sneeuw (wel minder dan in 2017).

  4. Wauw Mieke, Ik snap het wel, die roeping, doen wat goed voelt! Fantastisch dat je het ook echt doet :-) Ik lees graag je ervaringen en verhalen na deze reis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s