Slimme mensen twijfelen continu

Voor het eerst was ik trots op wie ik ben. Gisteravond in bed. Ik was te moe om wakker te blijven want ik had honderd kilometer gefietst. Het kwam niet door het fietsen. Ik was niet trots omdat ik zo goed fietsen kan, of iets slims had gezegd, of omdat ik een leuk shirt aan had. Het was iets anders. Tevreden viel ik in slaap en droomde over eekhoorns en springkastelen.

14580554_1249103391786836_339753578_n

Het had iets te maken met dingen die ik al heel lang stom vind, en ineens kon waarderen: mijn onrust, het nooit iets zeker weten en mijn tegenstrijdigheden. Dat ik voor de wereld wil zorgen en me terug wil trekken, dat ik samen en alleen wil zijn, dat ik in magie geloof en in nuchterheid, dat ik stabiliteit zoek en avontuur. De frustratie die daarbij hoort, en het onbegrip. Waarom doet ze nou zo moeilijk? Wat wil ze nou écht?

De continue twijfel. Twijfel maakt dingen interessant en spannend, én het is pijnlijk. Ik doe onuitlegbare dingen, ga ergens voor, en dan weer niet. Het herinnert me continu aan wat ik had kunnen hebben en wie ik had kunnen zijn als ik andere keuzes had gemaakt. Als ik al een keuze kán maken, want meestal komt het niet eens zover.

Tien jaar zwoegde ik op die laatste vraag: wat wil ik nou écht? Ik ging van de ene coach naar de andere, las alle zelfhulpboeken die ik te pakken kon krijgen, ging naar kloosters, mediteren, wazige festivals, wisselde relaties in, wilde de hele tijd over gevoelens praten. En alles begrijpen: is dit iets voor mij? Is dit misschien beter? Wat is er mis met mij? Hoe kan ik leuker, normaler, specialer zijn? Vorig jaar was ik er klaar mee. Mijn laatste coachingtraject was een soort openbaring, en toen was het genoeg. Ik kwam er achter dat ik exact, op drie cijfers achter de komma, weet wat ik wil en toch nog twijfel. Altijd.

img_20181207_165324_294946090160.jpg

Dit weekend fietste ik voor het eerst sinds tijden weer alleen door het bos. De eikenprocessierups kleeft nog in mijn nek. Mijn geplande wildkampeerplek bleek een uitgebrande prullenbak en een rotte picknickbank. Ik ging een stukje verder naar een open veld. Er stond een ree, we keken elkaar een tijdje aan. Daarna verdween hij tussen de bomen. Ik ging hem achterna, verstopte me tussen de bladeren, rolde mijn bivakzak uit en lag naar de boomtoppen te kijken. De volgende ochtend zag ik de ochtendmist verdwijnen en er kwamen zonnebloemen tevoorschijn. Ik dacht aan al die dagen, weken, maanden waarop ik alleen in het bos was. Steeds maar alleen, om iets te zoeken. Wie ben ik? Wat wil ik? Wat wil ik écht?

En ik dacht aan wat ik een paar dagen eerder in de krant had gelezen. Er stond: “Domme mensen weten alles zeker, slimme mensen twijfelen continu”. Het was de opmaat naar het trots-zijn. Niet omdat ik me superieur voelde omdat ik bij de slimme mensen hoor. Je kunt heel lang discussiëren over wat het überhaupt betekent om slim te zijn, en of je daar nou zoveel gelukkiger van wordt. Wat ik las, was iets anders: twijfel is geen stomme afwijking, het is een standaardtoestand van de geest. Van een bepaald type geest. Van mijn geest.

IMG_20190804_074639.jpg

Toen ik thuiskwam van het fietsen, moest ik heel erg huilen. Ik was zo blij met wie ik geworden was. En opgelucht dat het allemaal niet voor niks was geweest. Blijf zoeken, dacht ik, je vind wel degelijk iets.


2 reacties op ‘Slimme mensen twijfelen continu

  1. Mooi beschreven. En dat hert, heb je dat echt zo gezien?

    Ik gooi vaak kop of munt als ik het niet weet en het eigenlijk niet uitmaakt. Werkt prima. Maar nu ik onderweg ben doe ik dat nauwelijks. Het verhaal rolt onder mijn voeten. Ben nu bijna bij de langste straat van Nedereland, de Alde Bildtdyk. Er komen veel mensen naar me toe. Dat is boeiend en leuk, en ik wil graag inspireren. Maar ik heb ook rust nodig, zeker omdat ik ook een boek schrijf ondertussen. Ik neem voldoende rust om mijn ervaringen te verwerken. Genoeg is genoeg.

    Mooie foto ook, die frons in de regen

  2. Ja, de ree was er echt. Het klinkt een beetje als een sprookje.

    Klinkt prachtig wat je doet. Alde Bildtdyk, mooi. Heel veel plezier op je reis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s