De auto is een fiets

Het was een takke-eind fietsen naar Norg. 300 kilometer enkele reis, alles tegen wind. De coronacrisis was net twee weken aan de gang, we hadden wat belangrijks te doen in Drenthe, treinen komen daar niet en ik heb geen rijbewijs.

Ieder ander had de auto gepakt, en voor het eerst in mijn leven had ik dat ook wel willen doen. Lekker anoniem over het asfalt scheuren zodat niemand iets van me zou vinden. Want het is een tijd waarin iedereen, nog meer dan normaal, iets van je vindt als je een stap buiten de deur zet. En waarin mensen, nog meer dan normaal, niet begrijpen dat de fiets onze auto is en we niet alleen maar plezierritjes maken.

DSCF2604
Onderweg naar een afspraak (foto door Erik)

Afgelopen weekend moesten we in de buurt van Arnhem zijn en maakten we er wel een plezierritje van. Ons huizenbouwproject gaat wat harder dan we hadden durven dromen, wat best raar voelt in coronatijd. Als het virus er niet was, waren we deze maand getrouwd en onderweg naar IJsland voor een fietsreis. Dat ging niet door.

Vlak nadat we alles geannuleerd hadden, vond Erik een bouwkavel op Marktplaats. Hij zoekt daar zo nu en dan, omdat hij al tijden een vage droom heeft om zelf een huis te bouwen. We gingen er samen drie weken voor zitten en besteedden elk vrij uur van de dag aan het uitwerken van dat vage idee in een realistisch plan. Toen ging het ineens snel. Afgelopen week tekenden we in plaats van een huwelijkscontract een reserveringsovereenkomst voor de grond. Nu hebben we negen maanden de tijd om een ontwerp te maken, een vergunning aan te vragen, alsnog te trouwen en een hypotheek te krijgen. Een onzekere periode die ‘net zo lang is als een zwangerschap’, aldus mijn moeder, die misschien op een andere wending van ons lot had gehoopt.

Erik belt de makelaar
Erik belt onderweg met de makelaar (niet zo’n moeilijk gesprek als het eruit ziet)

We moesten bij de makelaar en een aannemer langs en wilden we de bouwgrond nog een keer zien. Om met de fiets te kunnen reizen, planden we al die dingen om het weekend heen en namen een paar dagen vrij. Gelukkig waren de afstanden wat beter te overzien dan tijdens die rit naar Drenthe. De heenweg was een comfortabele 130 km enkele reis, langs de Lek en Nederrijn en over de Utrechtse Heuvelrug. Na zeven uur fietsen zaten we bij de makelaar. Daar namen we zwetend en in fietsbroek het koopcontract door.

Annotation 2020-05-16 161333
Van Rotterdam naar de Veluwe en weer terug

De campings zijn alweer beperkt open voor campers, caravans en huisjesverhuur. We sliepen twee nachten in een trekkershut op een natuurkampeerterrein met volle maan en vogelconcerten. Het was waarschijnlijk de beste vakantie van dit jaar. We waren de zomerdrukte voor, het was nog niet te heet om te fietsen, en alle zorgen van de afgelopen maanden verdwenen naar de achtergrond. Op de tuinbank kon ik lekker de Cosmopolitan lezen. Erik zocht naar dansende eekhoorns, en vond er eentje die tegen een hek op klom.

Ik vind het eng om zoveel risico te nemen in een wereld die op het punt staat om te ontploffen. Tegelijkertijd zie ik het als een kans om meer zelfvoorzienend te kunnen leven, wat al zo lang ik me kan een herinneren mijn vage droom is, en waar ik me dan weer wat veiliger bij voel gegevens de crisis waar we in zitten.

DSCF2457
Luxe trekkershut, met wc, en daarom ‘coronaproof’ (foto door Erik)

Na het natuurkamperen maakten we ons klaar voor een afspraak met de aannemer. Zondagmiddag reden we via 30 km mountainbikeroute over de Veluwe terug naar de rivier, staken over met de veerpont bij Wageningen en volgden de dijk naar het oosten. Daar sliepen we nog twee nachten in een tuinhuisje in Driel. De sleutel zat bij aankomst in de deur en we betaalden met de telefoon. Omdat de vakantie wat last-minute gepland was, had ik werkafspraken waar ik niet meer onderuit kon. Maandag zat ik in het huisje te videovergaderen en excelsheets in te vullen.

WhatsApp Image 2020-05-16 at 16.24.22
Tuinhuisje in Driel

Wederom in fietsbroek maar nog niet bezweet, kwamen we dinsdagochtend vroeg bij de aannemer aan. Ze vond het raar om geen hand te geven, zoals iedereen met wie we de afgelopen weken over huizenbouwen moesten overleggen. In een gesprek van twee uur praatten we over houtsoorten, isolatie en welk deel van het bouwen we zelf kunnen doen. Zodat Erik de schetsontwerpen af kan maken en ik de financiën op een rijtje kan zetten voordat we met een architect verder gaan.

DSCF1086
Over mountainbikepaden naar de rivier

Tegen het einde van de ochtend begonnen we aan de terugweg van 150 km. Langs de Waal en de Linge was het verrassend rustig en wijds – we komen daar eigenlijk nooit. Daarna reden we door de voor ons wat bekendere Alblasserwaard en via Kinderdijk naar het pittoreske Rotterdam.

Het langeafstandsfietsen kost een hoop vrije dagen, maar die hebben we nu het fietsen in IJsland niet doorgaat. Ik vind het wel cool, eigenlijk, om nog steeds op eigen kracht te  reizen en daar de tijd voor te nemen. Nederland is weer heel groot geworden.

 

 

7 gedachten over “De auto is een fiets

Voeg uw reactie toe

    1. Dank je! Nog wel spannend hoe het de komende maanden gaat en of we alles op tijd rond krijgen. :) We willen een houtskeletwoning gaan bouwen van 47 m2.

  1. Wat een mooi verhaal weer van jullie toekomstplannen.
    Fijn dat jullie er een paar dagen uit zijn geweest.
    Het gaat een interessant jaar worden voor jullie!

  2. Waar staat dit stuk grond nou eigenlijk dan? In Norg? nee toch? En toch wel badass hoor, alles met de fiets doen. Heeft Erik ook geen rijbewijs? Ik wou zeggen ik wil wel chauffeur spelen maar dat mag dus ook niet in deze tijden, helaas. Wat enorm inspirerend om dit allemaal te lezen! Wil er eigenlijk wel meer over weten dan jullie misschien willen loslaten ;).

    1. Nee, niet in Norg, maar tussen Ede en Arnhem in Renkum. Het is een klein perceeltje van 175 m2 in het dorp. Je mag alles weten, alleen weten wij nog niet alles. Er is nog zoveel onzekerheid, we beginnen morgen eigenlijk pas écht met het ontwerp. Maar ik praat je graag bij! :D
      Erik heeft wel een rijbewijs, maar we hebben geen auto. Misschien gaan we er af en toe eentje huren als we vaker die kant op moeten, maar ik hoop eigenlijk dat we weer snel gewoon met de trein kunnen reizen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: