Zwitserland: Via Alpina Engelberg-Grindelwald

Echte bergen. Die scherpe, puntige. Ik had ze al zeker tien jaar niet meer gezien. Sneeuw en kou, dat herinnerde ik me nog wel van vorige winter. Maar ik was vergeten hoe de gletsjers en de steile kammen eruit zagen. En hoe de truttige Zwitserse dorpen misstaan bij al dat natuurgeweld. Of zijn ze zo... Lees verder →

Lichtgewicht wandelen: Osprey Tempest 40 L

Op mijn 10e was ik al into lichtgewicht backpacken. Ik maakte paklijsten en haalde survivalboeken uit de bibliotheek. Op een vroege zondagmorgen gooide ik een rugzak uit het raam en sloop met mijn neef het huis uit. De wereldreis ging over de dijk, langs de haven en via de kerk weer terug. We hadden iets... Lees verder →

Duitsland: In de Harz over de Hexenstieg

Ik ben vertrokken, dus het moeilijkste zit er op. Eerst een korte retraite, veel gegeten, goed geslapen, maar eigenlijk zat ik gewoon te wachten tot het echt begon. Ik wilde lopen, dan was ik van de onzekerheid af of dat wel zou gaan. Want mijn been brandde als een kampvuur van mijn veel te zware... Lees verder →

Noorwegen: sneeuwschoenwandelen op de Hardangervidda

‘Doe effe normaal,’ zei iedereen in Nederland. Eenmaal in de sneeuw op duizend meter hoogte, zeiden de Noren: ‘O leuk, veel plezier’. Nadat een gondel ons van het dal van Rjukan boven op de Hardangervidda had getild, kwamen we eerst nog wat mensen op sneeuwscooters en langlaufski’s tegen. Er was een pad omhoog, tot boven... Lees verder →

Nederland: van Amsterdam naar Schiedam: de verhuizing

  Schiedam is een eind lopen vanuit mijn oude huis. Vier dagen en vijfenzeventig kilometer. Verhuizen kost tijd, voor andere dingen moet tijd gemaakt worden. Zoals langzaam wennen aan een nieuwe woonplaats. Deze blog moest dan wel weer een beetje afgeraffeld worden. Maarja, gelukkig hebben we de foto's nog.     Links en boven Amsterdam, rechtsonder... Lees verder →

Resetten in de Eifel: het driedageneffect

Buitenleven wordt verslavend en het went. Mijn rugzak of fietstassen staan de laatste tijd al half ingepakt, in een uur kan ik weg zijn. Ik september fiets ik naar het noorden van Schotland, maar dat lijkt nog zo ver weg. Gelukkig kon ik afgelopen maand twee keer naar de Eifel om te wandelen en mijn... Lees verder →

Frankrijk: een solotocht in de Centrale Vogezen

Boven mijn hoofd ligt een stapel stenen, links mijn lamp, om mijn nek een noodfluit. Ik doe wel stoer met kamperen in het wild, maar eigenlijk ben ik een watje. Als een wolf, lynx of iets anders agressiefs me bestormt - hoezo irreële angst? - heb ik mijn wapens paraat. De wind trekt aan. Er wordt wat met lichtflitsen gesmeten, het... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑